Uwe hoogheid
In een tijd, nog niet zo heel lang geleden...
leefden we en een betoverende wereld...
vol elegante paleizen en schitterende feesten.
Het was het jaar 1916.
En mijn zoon Nicholas was tsaar, van het Russische keizerrijk.
We vierden feest, omdat onze familie 300 jaar aan de macht was.
En die avond was er geen stralender ster...
dan onze lieve Anastasia...
mijn jongste kleindochter.
Ze smeekte me niet terug te gaan naar Parijs.
Ik had een bijzonder geschenk voor haar laten maken...
om het afscheid voor ons beiden draaglijker te maken.
Voor mij? Is het een juwelenkistje?
Dimitri, jij hoort in de keuken.
Kijk.
Het speelt ons slaapliedje!
Luister ernaar voor je gaat slapen en doe alsof ik het zing.
met de wind over zee
denk bij dit lied aan ons beiden
straks ben jij thuis bij mij
op een dag in december
Lees dit eens.
'Samen in Parijs.'
Echt waar? O grootmama!
Maar we zouden nooit bij elkaar zijjn in Parijs.
Een donkere schaduw daalde neer op de familie Romanov.
Zijn naam was Raspoetin.
Hij bleek geen vrome man te zijn maar een bedrieger.
Machtsgeil en gevaarlijk.
Hoe durf je hier te komen?
Ik ben uw vertrouweling. Vertrouweling?
Jij bent een verrader! Eruit!
Wil je de grote Raspoetin verbannen?
Met mijn kwade krachten verban ik jou...
met een vloek.
Let op mijn woorden! Jij en je familie...
zullen binnen twee weken sterven.
Ik zal niet rusten voor de laatste Romanov uit de weg geruimd is!
Verteerd door haat tegen de Romanovs...
riep Raspoetin duivelse krachten op om hen te vernietigen.
Ga heen.
Voltooi je duistere werk...
en bezegel het lot van de tsaar en zijn familie.
Voor eens en altijd.
Vanaf dat moment laaide de vonk van het onheil op...
tot het een verzengende vlam was die ons leven voorgoed zou verwoesten.
Vlug!
Mijn muziekdoosje! - Anastasia!
Kom terug!
Anastasia!
Vlug, via de bediendenkamers.
Rennen - Raspoetin, ze ontkomt.
Mijn muziekdoosje! - Ga!
Kameraden, hier!
Waar zijn ze?
Grootmama. - Blijf bij me.
Raspoetin!
Laat los! - Je zal nooit ontsnappen, kind!
Bartok!
Meester!
Anastasia, maak voort!
Grootmama! - Neem mijn hand.
Hou vast! - Laat me niet los!
Anastasia!
Vele levens werden die avond vernietigd.
Wat altijd geweest was, was nu voorgoed verdwenen.
En mijn Anastasia, mijn geliefde kleinkind...
heb ik nooit meer gezien.
10 jaar later.
St Petersburg is somber. St Petersburg is grauw.
mjin ondergoed bevroren we kleumen van de kou
sinds de revolutie zijn onze levens grijs
gelukkig helpen roddels tegen al dat ijs
weet je al welk gerucht gaat door St Petersburg
weet je al wat ze mompelen op de straat?
de tsaar is dood gebleven één dochter zou nog leven
prinses Anastasia
mondje dicht
het is een gerucht, een legende een mysterie
dat door de steegjes zweeft
het is een gerucht uit een serie
dat grootmama veel geld overheeft voor wie de prinses teruggeeft
Vlad - Dimitri
een roebel voor dit doek van Romanov, echt waar
graaf Yoessoepovs pyama's 't koopje van het jaar
ook uit het paleis echt bont, moet u weten
hij wordt veel waard als zij hem heeft bezeten
Ik heb het theater gehuurd. - Mooi. Nu nog het juiste meisje.
Dan hoeven we nooit meer te stelen.
Drie treinkaartjes om weg te gaan. Voor jou, voor mij en voor Anastasia.
het gerucht, de legende het mysterie
prinses Anastasia haalt ons uit de puree
jij en ik, makker, komen uit de miserie
we zoeken een meisje dat voor prinses gaat spelen
we kleden haar op en nemen haar mee naar Paris.
al dat geld dat grootmama gaat betalen
wie anders lukt zoiets, als jou en mij
we worden rijk
we gaan weg
en St Petersburg heeft weer iets om over te praten
weet je al welk gerucht gaat door St Petersburg
weet je al wat ze mompelen op de straat
weet je al welk gerucht gaat door St Petersburg
weet je al, kameraden wat zou het toch zijn?
wie raadt het het snelste? - De grootste zwendel ooit
is prinses Anastasia
dood of levend? - Wie zal het zeggen?
WEESHUIS
Je gaat werken in de visfabriek.
Deze weg af en bij de tweesprong links.
Luister je wel? - Dag allemaal!
Ik luister, kameraad Fluimenkoff.
Jij bent een doorn in mijn oog, sinds je hier achtergelaten werd.
Je gedraagt je zoals de koning van Sheba, maar je bent niets.
Ik geef je al tien jaar eten, en kleren...
En onderdak - Vreemd hoor, je bent vergeten...
waar je vandaan komt, maar je onthoudt wel wat ik zeg.
Ik weet wel iets. - Ja, ik weet het.
'Samen in Parijs.'
Wil je soms naar Frankrijk om je familie te zoeken?
Kleine Anya, je moet je plaats kennen.
Die is gewoon in de rij. Wees dankbaar.
'Samen in Parijs.'
Wees maar dankbaar.
'Wees dankbaar, Anya.'
Ik ben dankbaar. Als ik hier weg ben.
Linksaf, zei ze.
Als ik dat doe, blijf ik eeuwig Anya, het weesmeisje.
Maar als ik rechtsaf ga, vind ik misschien wel...
Wie me deze ketting gaf, moet van me gehouden hebben.
Ik lijk wel gek. Ik, naar Parijs?
Geef me een teken.
Een hint.
Geef me iets.
Ik heb nu geen tijd om te spelen. Ik wacht op een teken.
Laat me met rust, wil je. Geef dat terug!
Fijn zeg. Een hond wil dat ik naar St Petersburg ga.
Goed, als dat het teken is.
hart, verlaat me niet moed, laat me niet zakken
ik mag niet omkeren nu we al zo ver zijn
mensen zeggen vaak
het leven zit vol keuzes
maar niemand heeft het over angst
of hoe groot de wereld is steeds weer
op mijn reis
naar weleer
ergens onderweg wacht er iemand op me
ik ben mijn dromen op het spoor
armen om mij heen veilig en bemind
eindelijk thuis waar ik behoor
er zal veel zijn wat ik leer
op mijn reis
naar weleer
een thuis, liefde, familie
dat moet ik ook gehad hebben als kind
een thuis, liefde, familie
ik zal pas gelukkig zijn als ik ze terug vind
Eén stap tegelijk nooit de hoop opgeven
wie weet wat ik nog zal doen
terug naar wie ik was verder naar nieuwe tijden
mijn hart vol vragen over toen
laat dit een teken zijn laat deze weg me in één lijn
leiden naar weleer
dan zal ik thuis zijn
eindelijk
Eén kaartje naar Parijs, alstublieft. - Uitreisvisum.
Uitreisvisum? - Geen uitreisvisum, geen kaartje.
Ga naar Dimitri. Hij kan helpen.
Waar is hij? - In het vroegere paleis.
Je hebt het niet van mij, hoor!
Ga, ga. - Dimitri.
Goed. Heel goed.
Ik zie eruit als een prinses. - Tja...
...ik dans licht als een veertje. - Dank u. Volgende.
Grootmama. Ik ben het. Anastasia.
Allemachtig.
Jammer. Dit vlooientheater kostte ons onze laatste Kopeke.
En nog steeds geen namaak-Anastasia.
We vinden haar vast nog wel, ze is hier ergens in de buurt.
Dit juwelendoosje bewijst dat ze de enige echte is.
Ik zoek het... Pardon! - En nog voor ze...
het bedrog ontdekt, zijn wij al rijk.
Poeka
Poeka, waar zit je?
Hoorde jij ook iets? - Nee.
Hallo! Is daar iemand?
Dit gebouw.
Alsof ik het ken uit een droom.
dansende beren
geschilderde zwanen
het zit nog in mijn geheugen
en een lied dat iemand zingt
op een dag in december
iemand houdt me stevig vast
paarden dartelen in sneeuw van albast
figuren dansen sierlijk rond
in mijn herinnering
iemand houdt me stevig vast
paarden dartelen in sneeuw van albast
figuren dansen sierlijk rond
in mijn herinnering
heel ver weg
lang geleden
als zwak gloeiende as in een oven
wat vroeger was zit diep in mijn hart
kwam het maar weer naar boven
en een lied dat iemand zingt
op een dag in december
Hé, wat moet je hier?
Blijf staan. Wacht even.
Hoe ben je hier binnen gekomen?
Zeg, beste kind...
Zie jij wat ik zie? - Nee
Ja, ja zeker.
Ben jij Dimitri? - Leuk beestje.
Misschien. Wie ben jij?
Ik heet Anya. Voor reispapieren...
moest ik bij jou zijn. Hoewel ik niet kan zeggen van wie ik dat weet.
Waarom cirkel je om mij heen? Vroeger een gier geweest?
Het spijt me, Anneya. - Anya.
Je lijkt namelijk erg veel op...
Laat maar zitten. Je had het over reispapieren?
Ja, ik wil naar Parijs. - Naar Parijs?
Wie ben jij? Kijk hij vindt me lief.
Leuke hond. Mag ik je iets vragen, Anya.
Heb je ook een familienaam?
Tja, dit klinkt heel gek, maar ik weet mijn familienaam niet.
Ze vonden me toen ik als achtjarige rondzwierf.
En de tijd daarvoor?
Het klinkt gek, maar daar weet ik nog heel weinig van.
Het kan niet beter.
Ik weet dat ik naar Parijs moet.
Parijs? - Kunnen jullie me helpen of niet?
Vlad, de kaartjes.
Graag. We gaan zelf ook naar Parijs.
Ik heb hier... drie kaartjes.
Helaas is het derde voor haar. Voor Anastasia.
We gaan Anastasia met haar grootmoeder verenigen.
Je lijkt wel op haar. - Dezelfde blauwe ogen.
De ogen van een Romanov. - De lach van Nicholas.
De kin van Alexandra.
En de handen van haar grootmama.
De goede leeftijd en gestalte. - Denken jullie dat ik Anastasia ben?
Ik heb duizenden meisjes gezien, maar jij lijkt het meest op haar.
Ik vond jou meteen al gek, maar jij bent het ook.
Je weet niets van vroeger. - Niemand weet waar ze is.
Je zoekt familie in Parijs. - Haar grootmama woont daar.
De kans bestaat... - Dat ik een prinses ben?
Het is moeilijk om je dat voor te stellen als je op een vochtige vloer slaapt.
Maar ja, elk meisje hoopt een prinses te zijn.
En ergens loopt er een meisje rond dat echt prinses is.
De naam Anastasia betekent ook 'Zij zal herrijzen'.
Sorry, maar het kaartje is voor Anastasia.
Het beste.
Waarom zweeg je over ons plan?
Ze wil gewoon naar Parijs. Het kost ons een derde van de beloning.
We laten iets moois lopen. Nee, ik heb alles onder controle.
Iets langzamer lopen.
Drie.. twee... één. - Dimitri!
Ze eet uit onze hand.
Dimitri, wacht! - Riep je?
Als ik niet weet wie ik ben, kan ik best een prinses zijn.
En als de keizerin me niet herkent, was het gewoon een vergissing.
Daar zit wat in. Maar als je wel de prinses bent...
weet je wie je bent, en heb je je familie terug.
Hij heeft gelijk. We gaan in elk geval naar Parijs.
Juist.
Mag ik u voorstellen, Hare Koninklijke Hoogheid, Kroonprinses Anastasia.
Poeka, we gaan naar Parijs.
De hond blijft hier. - Wat zeg je nu? Hij gaat mee.
Nee, hij gaat niet mee. - Toch wel.
Ik ben allergisch aan honden.
Anastasia? Dan hebben we één probleempje. Anastasia is dood.
Alle Romanovs zijn dood. Dood, dood, dood.
Ja toch, makker. Hoe kan dat Ana..
Moet ik geloven dat dit ding tot leven komt na al die jaren...
omdat iemand beweert dat ze een Romanov is?
Ja, ik snap het.
Hou maar op met dat gegloei en die rokende snuiters.
Als dat ding tot leven komt, betekent dat...
dat Anastasia leeft??
Laat die hond nu hier. - En dat zij het is.
We moeten een trein halen.
Vleermuis in nood.
Auw, heet!!
Allemachtig. Au.
Dat doet au, zeg.
Wie stoort mij in mijn eenzaam oort?
Wegwezen. Weg.
Bartok, ben jij het?
Meester, leeft u nog?
Ja, min of meer.
Die floepte er zomaar uit.
Is er iets gebeurd? - Ja.
Dus toch. Ik voelde de kwade krachten al opkomen.
Verbaasd me niets. Ik heb haar namelijk gezien. Anastasia.
Anastasia leeft nog?
Meester, uw lippen... Ze euh...
Dat kreng van een Romanov.
Valt tegen, niet? Vroeger waren de vloeken beter.
Daarom kom ik de hel niet binnen. Mijn vloek heeft niet gewerkt.
Moet je mij zien. Ik val uit elkaar.
Ik ben een wrak.
Voor een dooie ziet u er nog goed uit.
Echt waar, hoor. - Vind je?
Zie ik eruit als een leugenaar?
Kom op. Ik zag u echt even opleven.
Had ik de gave van de kwade machten nog maar.
De sleutel tot mijn krachten.
Dit relikwie-geval?
Hoe kom je daaraan? - Gevonden in...
Geef hier. - Rustig. Niet zo hebberig.
Oude makker van me. We zijn weer bij elkaar.
Nu zal ik mijn duistere doel bereiken.
De laatste van de Romanovs zal sterven.
in de duistere nacht lag ik te woelen
en mijn boze droom kwelde me zeer
een droom, zo vreselijk naar mijn lichaam viel uit elkaar
ik ontwaakte stokstijf en de nachtmerrie was echt
ik was de bijzonderste man van heel Rusland
met hun koninklijk verraad hebben ze een fout begaan
ik sloeg terug met een vloek maar één meisje is nog zoek
kleine Anya, pas op Raspoetin is opgestaan
in de duistere nacht nadert het onheil
in de duistere nacht voor de zon opkomt
mijn wraak is zoet als de vloek zijn werk doet
in de duistere nacht gaat ze eraan
Hallo dames. Luister.
ik voel mijn krachten langzaam terugkeren
even opdoffen en een geurtje tegen de stank
ik lig niet meer in drieën en zij gaat op haar knieën
uwe edele Anya vaarwel
in de duistere nacht treft het kwaad haar
Reken maar!
in de duistere nacht nadert het onheil
ze krijgt het slecht want haar boze droom is echt
in de duistere nacht gaat ze voor de bijl
in de duistere nacht nadert het onheil, het onheil
in de duistere nacht treft haar het kwaad, het kwaad
beste kind, hoor mij aan het is met je gedaan
in de duistere nacht in de duistere nacht
kom mijn slaafjes sta op voor je meester
laat je onheil los in de duistere nacht
spoor haar op vlieg steeds sneller
in de duistere nacht in de duistere nacht
gaat ze eraan
Fijn, de hond mag aan het raam zitten.
Pruts daar niet meer aan. Zit rechtop, je bent een kroonprinses.
Hoe weet jij dat? Ik heb het bestudeerd.
Kijk, Anya, ik probeer je te helpen, ok?
Dimitri, denk je echt dat ik een prinses ben? - Ja
Commandeer me dan niet zo!
Ze heeft een eigen willetje.
Vreselijk, zulke vrouwen.
Dit was geen goed begin. - Ja, maar bedankt voor je excuses.
Verontschuldiging? Ik zei alleen...
Hou op. Je maakt me weer kwaad.
Goed, als jij ook ophoudt. - Mij best.
Zul je het missen? Jouw geklets?
Nee, Rusland.
Nee. - Maar het is je thuisland.
Het was een plaats waar ik eens woonde. Dat is alles.
Dus Parijs wordt nu je thuis? - Waarom zeur je zo over thuis?
Ieder normaal mens wil een thuis.
En nog iets, het is een... Ach, laat ook maar.
Help me. Ik wil hem niet meer zien.
Weer vervelend? - Zij doet vervelend.
O jeetje. Een stille liefde.
Liefde? Voor dat sprietige wicht? Ben je gek?
Ik vroeg het maar. - Liefde. Bespottelijk.
Eerst waren de reispapieren blauw. Nu zijn ze opeens rood.
Uw papieren graag.
Lomperik.
Dat staat me tegen van deze regering. Alles is rood.
Snel naar de goederenwagen voor er controle komt.
Ik stap nog liever uit.
Sorry, ik dacht dat u iemand anders...
Jij? Net goed. - Kom, we moeten weg.
Waar gaan we heen? - Je hebt mijn neus gebroken.
Mannen zijn net kleine kinderen.
Ja, hier zitten we goed.
Ze bevriest. - Ze ontdooit wel in Parijs.
Een goederenwagen? Zijn onze papieren soms vals?
Nee, hoogheid. Maar ik wil niet...
dat u tussen het gewone volk reist.
Wat was dat? - Daar gaat de restauratiewagen.
Ga van me af. - Ik doe mijn best.
Dimitri... - Wat is er?
Onze locomotief is geflambeerd.
Er klopt iets niet.
Wacht hier. Ik ga kijken.
Is hier iemand?
We rijden veel te hard.
Er is geen machinist. We moeten eraf springen.
Zei je springen?
Jij eerst.
We koppelen de wagen los.
Geef me een bijl of zo.
Hier.
DYNAMIET
Heb je niets beters?
Dat moet werken.
Ga!
Wat hebben ze je geleerd in dat weeshuis?
De rem is kapot.
Draaien!
Ach, rails genoeg. We stoppen vanzelf wel.
Rails genoeg?
Ik heb een idee. Help even.
Geef me die ketting.
Jij niet. - Vlad is bezig.
Dat had jij kunnen zijn.
Als we het overleven, bedank ik je.
Op hoop van zegen. Daar gaat ie.
Hier moeten we eruit.
Ik heb een hekel aan treinen. Ik neem nooit meer de trein.
Rustig, meester. Denk om uw bloeddruk.
Mijn neefje Izzy, viel dood neer terwijl hij een mango at.
Stress is dodelijk. En hij was een fruit- vleermuis. Niks vlees of bloed.
Hoe kon ze ontsnappen.
Ja, slecht voor de bloeddruk.
Die relikwie werkt niet.
Idioot!
Rustig nou. Denk aan wat ik zei over stress.
Ik heb mijn ziel hiervoor verkocht.
Mijn leven, mijn voortbestaan hangt ervan af. En jij ...
vernietigde het bijna. - Ja, ja. Dat ding kapot, ik kapot.
Onthoud dat heel goed, armzalige knaagdier.
De vleermuis heeft het weer gedaan. - Wat mompel je?
Kon ik Anastasia maar voor u aanpakken.
Ik zou haar eens iets laten zien. Zo van...
En ik zou haar schoppen, meester.
Ik ben iets anders van plan. Iets spannenders.
Iets wat haar door merg en been gaat.
Te voet naar Parijs? - We nemen de boot in Duitsland.
Dus te voet naar Duitsland? - Nee, met de bus.
Een bus
Heel fijn.
Sophie, mijn liefste. Vladie komt naar je toe.
Wie is Sophie? - Een kostelijk klein hapje.
Een kopje warme chocola, na een wandeling in de sneeuw.
Vlad, niets over Sophie.
Een gebakje met slagroom en een schaterlach.
Is dit een mens of een soesje?
De verrukkelijke volle nicht van de keizerin.
We gingen toch naar de keizerin zelf?
Wat moeten we dan bij haar nicht?
Dimitri?
Sophie moet jou eerst goedkeuren.
Daar begin ik niet aan.
Niemand heeft gezegd dat ik moet bewijzen dat ik Anastasia ben.
Ik wil best gaan, er goed uitzien. Maar liegen...
Wie zegt dat je liegt? Wat als het waar is?
Gewoon nog één hindernis voor je weet wie je bent.
Ik dacht dat je dit echt wou wat er ook gebeurt.
Ik zie er nou niet bepaald uit als een kroonprinses.
Wat zie je, lieve kind?
Ik zie een spichtig meisje, zonder verleden, zonder toekomst.
Ik zie een charmante, pittige jonge vrouw...
met evenveel koninklijk gezag als welke vorst ook.
En ik heb heel wat vorsten gekend.
Ik maakte namelijk deel uit van het keizerlijk hof.
Ben je klaar om Anastasia te worden?
Wat?
Daar in Rusland heb je niets meer.
Alles wat je zoekt, is in Parijs.
Heren, begin maar met de lessen.
Ik weet alles nog.
geboren in een paleis aan de zee
een paleis aan de zee? ach nee
jazeker, je reed al paard toen je drie was
paardrijden, ik?
het paard - was wit
je dreef de kok tot wanhoop
gooide hem in de beek - zo erg?
je werd braaf als je vader streng keek
beeld je eens in je lang vergeten verleden
we moeten je veel leren en de tijd dringt
Ik ben er klaar voor.
rechtop staan - glijdend lopen
ik voel me gek. glijd ik? - als een boot
nu buigen - en een kushand volgt
maar onthoud vooral
als ik het kan leren dan kan jij het ook
je hebt het in je je leert het zo
volg me op de voet, stap voor stap dan leer jij het ook rap
zit rechtop - eet netjes je stroganoff
ik hou niet van stroganoff - gesproken als een Romanov
samovaar - kaviaar
en dan gegroet? - pas als je het goed doet
als ik het kan leren dan kan jij het ook
doe je best dan red je het wel
zeg dat het gaat lukken dan leer je het vast heel snel
Nu leren we de namen van het hof.
Kropotkin schoot potemkin in de kont-kin
Oom Wanja was dol op vodka snap je, Anya?
Baron Poesjkin, graaf Anatoli Graaf Sergei
droeg een hoed - een dikke toet
en hij had een gele kat
Hoe wist ze dat?
als jij het kan leren dan kan ik het ook
hoe wist je dat? - gewoon
ik voel me opeens herboren - Anya, je bent uitverkoren
als ik het kan leren dan kan jij het ook
doe je best dan red je het wel
zeg dat het gaat lukken dan leer je het vast heel snel
je kan het ook leren helemaal niet moelijk
je kan het ook leren
Ik heb een jurk voor je gekocht.
Dit is meer een tent.
Zoek je iets? - Het Russische circus.
Toe zeg. Trek hem nu maar aan.
Schaakmat.
Beeldschoon. Schitterend.
Nu ben je gekleed voor een bal.
Dus leren we je dansen.
Dimitri.
Ik ben er niet zo goed in.
Een - twee - drie.
Nee, Anya. Jij leidt niet. Laat hem leiden.
Prachtig, die jurk.
Echt waar? - Ja.
Nu je hem draagt, is hij nog mooier. Je moet hem dragen.
Ik draag hem al. - O, natuurlijk.
Het was bedoeld als... - Compliment?
Tuurlijk.
bij deze dans zie ik het thans
is het duidelijk te zien
zij straalt en toont dat zij
is geboren voor deze kans
ik heb het haar goed geleerd, aan alles heb ik gedacht
alleen niet aan een romance
Vlad, wat heb je gedaan?
Hoe geraken we hier vandaan?
ik had ze nooit moeten laten...
dansen
Ik voel me een beetje duizelig.
Licht in het hoofd? - Ja
Ik ook.
Zeker van al dat draaien.
Laten we maar stoppen.
We zijn al gestopt.
Anya, ik...
Je doet het prima.
Gaat het? - Prima.
Ik ben jaloers op hem. Moet je zien.
Hij slaapt overal doorheen.
Mooi juwelendoosje, he? - Juwelendoosje?
Is het dat echt? - Wat kan het anders zijn?
Iets anders, iets bijzonders.
Iets met een geheim.
Is dat mogelijk? - Alles kan.
Je leerde Dimitri toch ook walsen?
Slaap lekker, Majesteit.
Droom maar fijn, Poeka.
Daar ligt ze, meester. Diep in slaap in haar bedje.
Droom maar fijn, prinses.
Ik kom in je hoofd.
Daar kun je me niet ontsnappen.
Kom dan.
Poeka, wat is er?
Anya?
Anya!
Hallo, schatje.
Hallo! - Spring erin.
Anya!
Anya. Stop! Niet doen!
Ja, spring maar. Alle Romanovs zijn vervloekt.
Spring!
Anya, word wakker!
De vloek. - Wat bedoel je?
Ik zie steeds maar gezichten.
Een boze droom.
Het is goed, je bent veilig.
Rustig, meester.
U mag uw hoofd nu niet verliezen. - Je hebt gelijk.
Ik ben alweer kalm.
Ik heb geen hart.
Ik heb totaal geen gevoelens. - Meester?
Het is me opeens helder, Bartok.
Ik zal haar persoonlijk moeten doden.
Eigenhandig?
Je weet het: als je wil dat iets goed gebeurt...
Dan moet u naar boven.
Precies
Ik heb goede herinneringen aan Parijs.
En de laatste Romanov eigenhandig opruimen, wordt verrukkelijk.
We gaan. - Maar u bent dood. U valt uit elkaar.
Hoe wilt u zo naar Parijs? - Met de trein, dacht ik.
Ach ja, ik weet het nog heel goed...
Oom Jashin kwam van Moskou.
Oom Boris van Odessa
En in de lente... - gingen we picknicken aan kust.
Heb je niets beters te doen?
Je kunt gaan, lieve kind. Dag hoor.
Ik heb er genoeg van.
Het spijt me, ik dacht dat zij de echte was.
Ze was natuurlijk wel echt, maar niet wat we zoeken.
Geen bedrog meer. Ik ga lastigere vragen bedenken.
Nee. Mijn hart kan dit niet meer aan.
Ik wil geen valse Anastasia's meer zien.
En waar kwam oom Boris vandaan? - Wat als Sophie me niet herkent?
Ze herkent je wel: je bent de échte Anastasia.
Drie dagen geleden had ik geen verleden en ...
Nu moet ik een heel leven kennen.
Daar ben ik voor. Waar kwam oom Boris vandaan?
Moskou?
Monsieur?
Sophie Stanislovskajevna Somorkov - Smirnoff!
Vladimir Wanja Woinitski Wasilovitsj.
Dit is wel heel onverwacht.
Wat doe ik toch? Waar zjn mijn manieren?
Kom binnen. Kom binnen allemaal.
Mijn hart bonkt van verbazing, emotie en verbijstering. Alle drie.
Dit is Hare Keizerlijke Hoogheid...
de kroonprinses Anastasia Nicholajevna
Ach hemeltje.
Ze lijkt wel erg op Anastasia.
Maar al die anderen ook.
Waar ben je geboren? - In paleis Petershoff.
Juist. En hoe drinkt Anastasia haar thee?
Ik lust geen thee. Ik drink heet water met citroen.
Goed.
Ten slotte nog een onbescheiden vraag als je het goed vindt:
Hoe wist je te ontsnappen uit het belegerde paleis?
Er was daar een jongen. Hij werkte in het paleis.
Hij opende een muur.
Sorry, dat is onzin. Muren die opengaan.
En, is ze een Romanov?
Elk antwoord was goed.
Hoor je dat? Het is je gelukt.
Mogen we nu naar de keizerin? - Ik ben bang van niet.
Wat zei je? - De keizerin wil het niet.
Sophie, mijn juweeltje...
je kunt toch wel op een of andere manier een kort gesprekje met haar regelen?
Ik ga niet weg voor je ja zegt.
Alsjeblieft. - Hou je van het Russische ballet?
Ze treden vanavond op in Parijs.
De keizerin en ik zijn dol op het Russische ballet.
We zullen er zeker zijn.
Het is ons gelukt.
Vanavond spreken we de keizerin.
We krijgen tien millioen roebel. We worden stinkend...
Vlad, ze ís de prinses.
Anya deed het geweldig. Ikzelf geloofde haar bijna. En Sophie ook.
We gaan kleren kopen voor vanavond.
Winkelen in Parijs. Zalig!
Duifjes.
welkom in het mooie Paris
hier is een bloem vol magie
vergeet je verleden
dit is France kom ga mee
ik toon je dat Franse joie de vivre
Paris weet de weg naar je hart
en Paris is heel apart
je loopt met elkaar op ons Franse trottoir
en heel Parijs zingt je toe
Paris weet de weg naar l'amour
Freud snapte daarvan ook geen moer
liefde is populair in de folies-bergère
voor de Fransen is elke kus kunst
Paris weet de weg naar je hart
voel je je niet top de moulin-rouge beurt je op
en zegt je hartje nee dan zeggen de Fransen ja
je kan het echt je kan de cancan
iedereen kan de cancan
jij kan de cancan ook
Paris weet de weg naar haar jeugd
ja prinses, ik vond je en dat doet me deugd
het is nu een feit straks ben ik je kwijt
Paris weet de weg naar je hart
je bent heel jolie en apart
dans de hele avond vergeet dat je treurt
de stad van het licht waar een roos lekker geurt
en waar je nooit weet wat er gebeurt
Paris weet de weg
naar haar
hart
We hoeven niet nerveus te zijn.
Ze is de prinses. Ik weet het, maar...
Nee, je weet het niet.
Ik was de jongen in het paleis die de muur opende.
Ze is het echt, Vlad.
Dan heeft onze Anya haar familie terug gevonden.
We hebben haar gevonden.
De Russische troonopvolger.
En jij.... - Gaat voorgoed uit haar leven.
Prinsessen trouwen niet met keukenhulpjes.
Ja, maar... - We voeren gewoon ons plan uit.
Je moet het haar vertellen. - Wat?
Hoe mooi je eruit ziet.
Dank je wel.
Kijk, daar zit ze.
Ik hoop zo dat ze me nog kent.
Het komt best goed.
Ga mee. Het is zover.
Rustig, het lukt je wel.
Het komt allemaal goed. Blijf hier even staan.
Ik ga je aankondigen.
Dimitri.
We hebben veel meegemaakt.
Ik wil je graag... - Ja?
bedanken.
Ja, bedankt voor alles.
Anya, ik...
Ik, euh...
Ik wil je succes wensen.
Succes. Daar gaan we.
Deel de keizerin mee dat ik haar kleindochter gevonden heb.
Kroonprinses Anastasia. Ze staat op de gang.
Het spijt me, maar de keizerin ontvangt niemand.
Zeg die brutale jongeman...
dat ik meer dan genoeg Anastasia's gezien heb.
Ga maar. - Toe, ik wil...
Ik wens de rest van mijn eenzame leven in rust door te brengen.
Ik laat je even uit.
Kom maar. Naar de deur.
Ik wil u geen verdriet doen.
Dimitri. Ik heb in het paleis gewerkt.
Die smoes is nieuw voor mij.
Niet weglopen, alstublieft. Laat me uitpraten.
Ik heb je door. Je bent de zoveelste...
die met een valse prinses komt. - Luister nu even.
Jij moet luisteren. Ik ben het beu.
Hoe goed je haar ook geleerd hebt...
om voor een prinses te spelen. Het is nooit de echte.
Nu wel. - Dimitri...
Jij bent die zwendelaar uit Sint Petersburg...
die audities hield om een namaak - Anastasia te vinden.
We komen helemaal uit Rusland... - Anderen kwamen uit Timboektoe.
U vergist zich.
Een oude vrouw verdriet doen voor geld...
Voer hem af.
Ze ís Anastasia. Ik zeg het u. Praat met haar en u zal het zien.
Je hebt me belogen. - Nee
Je hebt me gebruikt...
om haar geld af te troggelen.
Eerst wel, maar nu is het anders. Je bent namelijk wel Anastasia.
Hou je mond. Je hebt van begin af aan gelogen.
Ik geloofde je ook nog en ik raakte....
Toe nou. Toen je over die muur en die jongen sprak...
Luister nu. - Ik wil er niets meer over horen.
Laat me met rust.
Je moet de waarheid weten.
Majesteit.
Ilya, niet zo hard.
Ik ben Ilya niet en nu zal u luisteren.
Jij! Hoe durf je. Stoppen, onmiddellijk.
Stoppen!
U moet met haar praten.
Als u haar ziet... Alstublieft.
Ik laat me niet langer lastigvallen.
Herkent u dit?
Hoe kom je hier aan?
U bent vaak teleurgesteld, maar mogelijk is ze net zo eenzaam als u.
Je laat je door niets weerhouden, hé?
Ik ben even koppig als u.
Ga weg, Dimitri.
Pardon, ik dacht dat u...
Ik weet wie je verwachtte. Maar wie ben jij?
Ik hoopte dat u dat wist.
Beste kind, ik ben oud...
... en al dat bedrog hangt me de keel uit.
Ik wil u niet bedriegen.
En het gaat je zeker ook niet om het geld?
Ik wil weten wie ik ben.
Of ik nog familie van iemand ben. Familie van u.
Je bent een goede actrice. De beste, tot nu toe.
Maar ik ben het beu.
Pepermunt? - In de olie voor mijn handen.
Ik heb het vroeger eens gemorst.
Het kleed bleef daarna naar pepermunt ruiken.
Net als u.
Ik lag vaak op dat kleed. Ik miste u na uw vertrek.
Toen u naar Parijs ging.
Wat is dat?
Dit? Dit draag ik al sinds ik me kan herinneren.
Mag ik even?
Het was ons geheim.
Van mijn Anastasia en mij.
De muziekdoos.
Die zong me in slaap toen u in Parijs was.
denk bij dit lied aan ons beiden.
straks ben jij thuis bij mij
op een dag in december
O, Anastasia.
Mijn Anastasia.
Bartok, geef me een kam. Zoek wat parfum.
Ik wil er op mijn best uitzien. - Dat zal niet meevallen.
Schiet op dan. We gaan naar een feest.
Een feest in Parijs? Ik kan u de nieuwste dans leren.
Het begint zo en dan lekker gek doen met de heupen.
We laten Anastasia even genieten.
Laat haar toch. En dan doden we haar.
Haar doden? We gingen toch naar een feest?
Daar doden we haar.
In volle glorie verpletterd.
Het verpletteren begint weer.
Ik smeek u. Alstublieft, vergeet haar en neem het leven zoals het komt.
Ik neem ook een leven, Bartok.
Haar leven.
Ik weet weer hoeveel ik van ze hield.
Ze willen niet dat we terugkijken. Niet nu we elkaar gevonden hebben.
Kijk eens.
Deze tekening gaf je aan mij, weet je nog?
Olga maakte me razend. Ze vond het een varken dat ezeltje rijdt. Klopt.
In jouw lach hoor ik mijn Nicky terug...
... jouw lieve vader.
Maar je hebt de schoonheid van je moeder, Alexandra...
... keizerin van heel Rusland.
U wilde me spreken?
Tien miljoen roebels, zoals beloofd. Met mijn dank.
Ik aanvaard uw dank, hoogheid. Maar ik wil het geld niet.
Wat wil je dan?
Dat kunt u me helaas niet geven.
Jongeman, hoe ben je aan dat speeldoosje gekomen?
Jij was de bediende die ons hielp ontsnappen, nietwaar?
Je redde eerst ons leven...
... en herenigde ons ook nog.
Toch wil je geen beloning.
Nu niet meer. Vanwaar die andere gedachten?
Het waren andere gevoelens.
Ik moet gaan.
Hallo, Dimitri. - Hallo.
Heb je je geld? - Mijn taak zit erop.
Je moet buigen en 'Hoogheid' zeggen.
Dat hoeft niet.
Hoogheid, ik ben blij voor u.
Ik ben ook blij voor jou.
Welnu... Vaarwel, Hoogheid.
Vaarwel?
Je ziet er schitterend uit.
Vind je het erg? Nee, je bent een lieve hond.
Kom me eens opzoeken in St.-Petersburg.
Tot kijk, Vlad.
Beste jongen, je begaat een vergissing.
Geloof me, dit is het eerste wat ik goed doe.
Dag hondje.
Ik kan niet blijven. Ik hoor hier niet.
Hij is er niet. - Dat weet ik.
Wie is er niet? - Een bijzondere jongeman...
... die een speeldoos vond.
Die is vast in hoog tempo zijn beloning aan het verbrassen.
Kijk ze dansen.
Je stamt uit een wereld vol juwelen en adel.
Maar, ik vraag me af of je dit wel echt wil.
Natuurlijk wel. Ik heb gevonden wat ik zocht.
Ik heb mijn afkomst gevonden. Ik heb u gevonden.
Ja, je hebt me gevonden. En ik zal er altijd voor je zijn.
Maar is dat genoeg?
Lieve kind ...
Hij heeft het geld niet aangenomen. - Nee?
Nu ik weet dat je nog leeft en wat voor vrouw je bent ...
... beleef ik toch de vreugde die ik al opgegeven had.
Welke keuze je ook maakt ...
we blijven onafscheidelijk.
Grootmama, zeg me toch...
Poeka?
Poeka!
Poeka?
Voila. Dank u. - U bent.
Poeka? Hier jongen.
Daar ben je.
Anastasia.
Uwe keizerlijke Hoogheid.
Kijk eens hoe we er tien jaar later uitzien.
U bent een prachtige jonge bloem.
Ik ben een rottend lijk.
Dat gezicht.
Dat zag je voor het laatst op net zo'n feest.
Een vloek... En die tragische nacht op het ijs.
Weet je nog?
Raspoetin. - 'Raspoetin.'
Vernietigd door jouw verachtelijke familie.
Nu draai ik de rollen om.
Ik draai en draai en draai...
U bekijkt het verder maar.
Dit kan slechts in tranen eindigen.
Ik ben niet bang voor je. - Dat kan ik veranderen.
Zin in een eindje zwemmen onder het ijs?
Doe maar een schietgebedje.
Niemand kan je nog redden. - Wedden van wel?
Als we dit overleven, bedank ik je. - Je mag me later bedanken.
Wat romantisch. Opnieuw bij elkaar. Voor het laatst.
Je gaat uit je dak.
Kijk uit!
Do svidanija, Hoogheid.
Hou vast.
Eindelijk sterft de laatste Romanov.
Lang leve de Romanovs. - Juist.
Je haalt me de woorden uit de mond.
Dit is voor Dimitri.
Geef terug. - Dit is voor mij familie.
Ik scheur je aan stukken.
En dit is voor jou. - Nee!
Do svidanija.
Au! Laat los. - Sorry.
Ja, alle mannen zijn kleine kinderen.
Je ging toch naar... - Ja.
Je hebt het geld niet... - Ik kon het niet.
Waarom niet? - Omdat ik ...
Ze wachten op je.
'Lieve grootmama, wens me geluk!'
'We zullen snel weer bijeen zijn in Parijs. Tot gauw!'
Twee geliefden die weglopen. Is het niet romantisch?
Een volmaakt einde.
Nee, een volmaakt begin.
Wow. Allemachtig.
Tot ziens allemaal.